Αρχείο | Σκέψεις RSS for this section

Στο χαμένο μας εμείς

Στο χαμένο μας εμείς που έζησε 9 χρόνια, 5 μήνες και 2 μέρες…

Στο χαμένο μας εμείς που χάθηκε κάπου στα 2000 χιλίομετρα που μας χωρίζουν…

Στο χαμένα μας εμείς που έζησε 2 φορές την φυγή με 2 βαλίτσες, την πρώτη φορά βγήκε τσαλακωμένο, την δεύτερη όμως έσπασε.

Στο χαμένο μας εμείς που  αφήνει πίσω του ριμαγμένες μονάδες σε ελεύθερη πτώση…

Advertisements

Στον Μ.

Durruti – graffiti : φωτογραφία από την Anne-Sophie Ofrim με αδεια BY-NC-ND

Χθες, 20 Νοεμβρίου, συμπληρώθηκαν 76 χρόνια από τον θάνατο του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι, μια από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες της ισπανικής επανάστασης, ιδιαίτερα από τον χώρο των αναρχικών.Ένας άνθρωπος που μάγεψε και ενέπνευσε με το ήθος του, την στάση του και τον αγώνα του χιλιάδες ανθρώπους και συνεχίζει να μαγεύει και να εμπνεύει. Με αφορμή λοιπόν την επέτειο του θανάτου του ακολουθεί ένα από τα αγαπημένα μου αποσπάσματα από το βιβλίο «Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» του Χανς Μαγκνους Εντσενσμπεργκερ, που συμπυκνωμένα δείχνει τον πυρήνα της αναρχικής φιλοσοφίας.

Αφιερωμένο στον κάθε Μ. εκεί έξω που συνεχίζει να αγωνίζεται για μια καλύτερη κοινωνία

Ανάγνωση του υπολοίπου…

Ναζί – η ιστορία προειδοποιεί

Πριν από λίγες μέρες έπεσα πάνω σε ένα ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο  «Ναζί – η ιστορία προειδοποιεί» παραγωγής του 1997. Το ντοκιμαντέρ ξεκινάει με την δημιουργία του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος της Γερμανίας, την σταδιακή αύξηση της επιρροής του στην κοινωνία, την άνοδό του στην εξουσία με την ευγενική χορηγία των καπιταλιστών φυσικά, συνεχίζει με την επεκτατική πολιτική του Γ’ Ράιχ, αρχικά στα αδελφά έθνη (Αυστρία, και περιοχές της Τσεχοσλοβακίας που υπήρχε ισχυρός γερμανόφωνος πληθυσμός) και κατόπιν στην Πολωνία, όπου ουσιαστικά έχουμε και την έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου. Κατόπιν, παρακολουθούμε την σταδιακή εξέλιξη της ναζιστικής μηχανής την καταπίεση των υπολοίπων εθνών από τους Γερμανούς ναζί, που στηρίζονται στο πνεύμα της ανωτερότητας απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο, μέχρι την δημιουργία στρατοπέδων καταναγκαστικών έργων, αλλά και στρατοπέδων εξόντωσης, μέχρι την πτώση του Χίτλερ. Ανάγνωση του υπολοίπου…

2 βαλίτσες

Πάνε πέντε χρόνια που γέμισες δυο βαλίτσες με ελπίδα, περιέργεια και έφυγες. Προορισμός; Μια νέα ζωή σε ένα τόπο ξένο, μακρινό και άγνωστο, που αγωνιούσες να γνωρίσεις, να ζήσεις, να μάθεις.  Στην αρχή δυσκολεύτηκες, μόνος ανάμεσα σε αγνώστους, τόπος ξένος, γλώσσα ξένη. Είχες όμως ανάγκη αυτή την αλλαγή, να ζήσεις διαφορετικά, έστω και για λίγο. Το λίγο τελικά έγινε πολύ, ο χρόνος κυλούσε μα ο τόπος δεν σε γέμιζε. Δεν έλεγες να τον συνηθίσεις. Πέντε χρόνια μετά γεμίζεις ξανά τις βαλίτσες και επιστρέφεις πίσω. Πίσω σε έναν τόπο γνώριμο, γεμάτο αγαπημένα πρόσωπα. Μια επιστροφή που επιθυμούσες, λαχταρούσες με όλη σου την καρδιά, αλλά δεν σχεδίαζες, ούτε περίμενες. Συναισθήματα χαράς και λύπης, ελπίδας και απαισιοδοξίας, μας κατακλείζουν. Συναισθήματα μπερδεμένα, ανάμεικτα, που η βίαη και απότομη αλλάγη δεν μας αφήνουν να νιώσουμε βαθειά.Πράγματα και καταστάσεις μας κάνουν να τρέχουμε, να τα προλάβουμε όλα στην ώρα τους. Να προλάβουμε να μαζέψουμε χαρτιά, να προλάβουμε να κλείσουμε λογαριασμούς, να προλάβουμε να μαζέψουμε….Έτσι η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται σαν κακόγουστη φάρσα. Ο ένας προχωράει μπροστά και ο άλλος μένει πίσω. Και 2000 και κάτι χιλίομετρα να μας χωρίζουν…

Ξανά λοιπόν μένουμε χωρίς σπίτι….

Μια μέρα σκοτεινή…

Η δεύτερη μέρα της 48ώρης γενικής απεργίας έληξε μετρώντας 1 νεκρό – που ο θάνατός του συνδέεται μάλλον με τα χημικά – 74 τραυματίες που διακομίστηκαν με τραύματα σε νοσοκομείο, την ψήφιση ενός ακόμα νομοσχεδίου που διαλύει τον εναπομείναντα κοινωνικό ιστό, αλλά και την σύγκρουση των δυνάμεων που πρόσκεινται στο ΚΚΕ με τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Μια μέρα σκοτεινή που αφήνει πίσω της αμηχανία, προβληματισμούς, θλίψη,  θυμό, διχόνοια, οργή, κόσμο που ενώ θα έπρεπε να είναι ενωμένοι να βρίσκονται τελικά σε αντίπαλα στρατόπεδα και ένα μέλλον που μοιάζει όλο και πιο απειλητικό, όλο και πιο σκοτεινό. Μακάρι απλά να είναι μια ακόμη μπόρα …

Δείτε στο Storify «Μια μέρα σκοτεινή – 20 Οκτωβρίου 2011» μια προσπάθεια ανεύρεσης του τι έγινε την δεύτερη μέρα της 48 γενικής απεργίας στο Σύνταγμα μέσα από φωτογραφίες, βίντεο και tweets των ypopto_mousi, cocobilly, risinggalaxy, thesspirit, freenet2004 που ήταν παρόντες.

Άρωμα Αιγαίου…

Το καλοκαίρι έφυγε … Μαζί του πήρε τις διακοπές, και τις λιγοστές μέρες γεμάτες ήλιο, θάλασσα και ανεμελιά, αφήνοντάς μας στην στεγνή και παγερή καθημερινότητα. Σε μια μεγαλούπολη με ουρανό μολύβι – πίσω από γραφικά κτίρια – και παγωμένους ανθρώπους, κλεισμένους στους εαυτούς τους. Μας άφησε όμως αναμνήσεις γεμάτες χρώμα και αρώματα να μας συντροφεύουν …

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.